মনজামা যোগতি: মই অনুভৱ কৰিছিলো যে যেতিয়াই আমি চিনেমা চাবলৈ যাওঁ তেতিয়াই আমি সঠিক দম্পতি (প্ৰেম প্ৰেম লগা সঁচা কাহিনী)

মনজামা যোগতি: মই অনুভৱ কৰিছিলো যে যেতিয়াই আমি চিনেমা চাবলৈ যাওঁ তেতিয়াই আমি সঠিক দম্পতি (প্ৰেম প্ৰেম লগা সঁচা কাহিনী)

By LGBTQ News Assam June 6

প্ৰাইড মান্থৰ ঠিক সময়ত মুকলি কৰা পদ্মশ্ৰী লোক শিল্পী মাঞ্জামা যোগতিৰ স্মৃতিগ্ৰন্থই পৰিৱৰ্তনশীল অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে এক প্ৰত্যাহ্বান প্ৰস্তুত কৰে।

উদাহৰণ স্বৰূপে, মই সঁচাকৈয়ে প্ৰেমত পৰা শেষ ব্যক্তিজনে মাত্ৰ এটা উত্তম দিন এৰিছিল আৰু মই আজিলৈকে তেওঁৰ বিষয়ে শুনা নাই। আপাত দৃষ্টিত তেওঁ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁৰ এটা পৰিয়াল আছে। মই আকৌ কেতিয়াও তেনেকৈ চোৱা নাছিলো। কেনেবাকৈ, এইটো ভুল অনুভৱ হৈছিল, বিশেষকৈ আমাক উপাসনামূলক চকুৰে চোৱা হয় যে দেৱীক আমাৰ মূৰত কঢ়িয়াই নিয়াৰ বাবে সকলো ত্যাগ কৰিছো আৰু আমাৰ জীৱন ভগৱানক উৎসৰ্গা কৰিছো।

এই ভাবমূৰ্তিটো লেতেৰা হৈ পৰে যেতিয়া আমি বিয়াৰ বাহিৰত এজন পুৰুষৰ লগত থাকে।  যিহেতু পুৰুষসকলে বিয়া কৰাৰ উদ্দেশ্য নাই আৰু এনে বিবাহক গ্ৰহণ কৰিব পৰা ব্যৱস্থাও নাই, গতিকে সাধাৰণতে ই কোনো ৰছী সংলগ্ন নোহোৱা সম্পৰ্ক।  এনে ব্যৱস্থাৰ বেছিভাগেই পুৰুষৰ বাবে সুবিধাজনক যদিও আমাৰ হিজড়াৰ বাবে ই প্ৰায়ে বিপৰীত লিংগৰ সংগ আৰু ইয়াৰ লগত অহা অলপ আনন্দৰ পৰাই উদ্ভৱ হয়।

 কিন্তু যি মিনিটতে আমি উপলব্ধি কৰো যে মানুহৰ প্ৰতি আমাৰ ধাৰণা সলনি হয়, আমি সেইটোক আমাৰ নিজৰ ইচ্ছাৰ আগত ৰখাৰ প্ৰৱণতা ৰাখোঁ, অন্ততঃ পৰম্পৰাত আবদ্ধ হৈ থকা জোগাথিছ [দেৱী য়েলাম্মাক অনুসৰণ কৰাৰ শপত খোৱা হিজড়া মহিলাৰ সম্প্ৰদায়] হিচাপে।  মানুহৰ আমাৰ ওপৰত যি আস্থা আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰতি আমাৰ আনুগত্য আমাৰ ইচ্ছাৰ বেদীত বলিদান দিব নোৱাৰি।  প্ৰেম বিচৰাৰ আমাৰ অধিকাৰ আছে কিন্তু আমাৰ এটা বাছনি আছে: সমাজৰ গ্ৰহণযোগ্যতা আৰু সন্মান অৰ্জন কৰা আৰু ইয়াৰ মাজত।

 এটা গোটৰ পৰা অলপ সময়ৰ বাবে বিচ্ছিন্ন হওঁতে মই হাগৰি-বোম-মনাহল্লীত ঠাই ভাড়া কৰিলোঁ, আন দুজনৰ সৈতে।  তেওঁলোকৰ প্ৰভাৱতেই মই ওচৰৰ গাঁৱৰ এজন মানুহৰ লগত জড়িত হৈ পৰিলোঁ।  তেওঁ মোতকৈ প্ৰায় সাত-আঠ বছৰ সৰু আছিল।  তেওঁৰ এখন বুলেট মটৰ চাইকেল আছিল, য’ত তেওঁ মোক মন্দিৰ, থিয়েটাৰ আৰু চহৰৰ আশে-পাশে লৈ যাবলৈ খুব জোৰ কৰে আৰু সেইটোৱে মোক বহুত আনন্দ দিছিল।  চিনেমা চাবলৈ বা ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ গ’লেই যেন আমি এটা উপযুক্ত দম্পতী।  আমি নিশ্চয় তিনিবাৰ ড° ৰাজকুমাৰ*ৰ বন্ধন চাইছিলো!  সেই চিনেমাখন মোৰ বৰ ভাল লাগিছিল, প্ৰেম কাহিনী আছিল।

 কিন্তু লাহে লাহে মন কৰিলোঁ যে মানুহে মোৰ পৰা আঁতৰি আহিছে।  মোক যেন জোগাম্মা যেন নালাগে বুলি কবলৈ লʼলে, সিহঁতে বিৰবিৰাই উঠে।  প্ৰেমৰ সম্পৰ্কটো প্ৰায় তিনি বছৰ ধৰি চলিছিল যদিও ই মোক বেয়া নাম দিবলৈ ধৰিলে।  সততে ঘটাৰ দৰে সি মদ খাই মোৰ উপাৰ্জন কাঢ়ি নিবলৈ ধৰিলে।  মই নিজকে টকাৰ বিনিময়ত দান হিচাপে উপাৰ্জন কৰা চাউল আৰু জোৱাৰৰ ব্যৱসায় কৰি ভাল মানৰ চাউল আৰু জোৱাৰ কিনি তেওঁৰ বাবে সোৱাদযুক্ত খাদ্য বনাবলৈ পাইছিলোঁ।  মোৰ লগত থকা জোগাঠী দুজনে মোক উৎসাহিত কৰিছিল তেনেকৈ টকা অৰ্জন কৰিবলৈ, আনহাতে মই এই মানুহজনৰ ওপৰত খৰচ কৰি থাকিলোঁ।  মই আগতে কেতিয়াও এনেকুৱা প্ৰেম কৰা নাছিলোঁ।  তেওঁলোকে মোক কৈয়েই থাকিল যে তেওঁ মোৰ লগত থাকিবলৈ সমাজ খনক অৱজ্ঞা কৰি থকাৰ বাবে তেওঁৰ যত্ন লোৱা আৰু তেওঁক সুখী কৰি ৰখাটো মোৰ কাম।  তেওঁ মোক পত্নী আৰু পৰিয়ালৰ সলনি বাছি লৈছিল আৰু সেয়েহে তেওঁৰ সুখ নিশ্চিত কৰাটো মই কৰ্তব্যপৰায়ণ আছিলোঁ।

প্ৰায় এনেকুৱা লাগিছিল যেন মই ভুল কামত আছো, আনহাতে বাস্তৱতা আছিল যে তেওঁলোকে মোৰ খৰচত ভাল সময় পাৰ কৰি আছে।  যেনে, তেওঁলোকে কেতিয়াও ৰন্ধা-বঢ়া কৰা নাছিল।  আনহাতে মই এজন ভাল ৰান্ধনী আছিলোঁ আৰু তেওঁলোকে মোৰ ৰন্ধা-বঢ়া উপভোগ কৰাৰ সময়ত মই সম্পৰ্কটোত আবদ্ধ হৈ থকাটো নিশ্চিত কৰিছিল।  ইফালে মোৰ বিত্তীয় অৱস্থা ক্ষয় হোৱাৰ বাবে ছমাহৰ ভাড়া দিব  নোৱাৰিলোঁ৷  মানুহে মোক হেয়জ্ঞান কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু এইটোৱে আঘাত দিলে।  সেই সময়তে মই বুজিলোঁ যে মই এইটো হ'বলৈ দিব নোৱাৰো।  মই মোৰ প্ৰেমৰ ওপৰত পৰ্দা দিলো আৰু যদিও দুখ হৈছিল, তথাপিও সকাহ পাইছিলোঁ।

 তেওঁ এতিয়াও ওচৰতে আছে আৰু মৰিয়াম্মানহল্লীলৈ আহিলেই মোক এটা ফোন কৰে।  আমি ইজনে সিজনৰ প্ৰতি অতি আন্তৰিক কিন্তু মই তেওঁক মোৰ জীৱনলৈ প্ৰৱেশ নিদিওঁ আৰু মই মোৰ দূৰত্ব বজাই ৰাখোঁ।  সেই সম্পৰ্কৰ অন্ত পেলোৱাটোৱে মোক জোগাথিসকলৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈও সহায় কৰিলে । মই উপলব্ধি কৰিলোঁ, মোক কেৱল ভুল পথতহে লৈ গৈছিল, আৰু গোল্লাৰহাল্লীত থকা কালাভাৰ গোটলৈ উভতি আহিলোঁ।

 ফ্ৰম মঞ্জুনাথ টু মঞ্জাম্মা : দ্য ইনস্পাইৰিং লাইফ অৱ এ ট্ৰেন্সজেণ্ডাৰ ফক আৰ্টিষ্টৰ পৰা অনুমতি সাপেক্ষে উদ্ধৃত;  হাৰ্পাৰকলিন্স ইণ্ডিয়া